Skip to content
November 6, 2011 / Hara Akrioti

Being a mentor or needing one???

Κρίσιμες στιγμές για την Ελλάδα… πολιτικές αναλύσεις, ώρες ατελείωτες παρακολούθησης των εξελίξεων οι οποίες παραμένουν, επί της ουσίας, ανύπαρκτες, επιτακτική ανάγκη η απόφαση παραμονής ή αποχώρησης του Γ. Παπανδρέου από τον ρόλο του πρωθυπουργού και όλη αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό με τις προσωπικές μας ανησυχίες περί της εν δυνάμει δραστηριότητάς μας. Δεν θα μπορούσα να δικαιολογήσω τους πολιτικούς για τις έως σήμερα αποφάσεις τους,  αλλά δεν θα έμπαινα και στη διαδικασία να τους κρίνω, άλλωστε δεν είναι και αυτός ο στόχος του άρθρου. Ο λόγος? Διότι δεν είμαι πραγματικά στη θέση τους, δεν γνωρίζω δηλαδή, τα σενάρια που δεν αποκαλύπτονται ποτέ στο ευρύ κοινό και τους σκοπούς που ενδεχομένως εξυπηρετούν αυτές οι «συνέργειες» στις οποίες προχωρούν.

Όλοι  καθοδηγούμαστε από κάποιον και όλοι αντίστοιχα έχουμε επηρεάσει , με τη σειρά μας, κάποιους στις αποφάσεις τους, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και στην περίπτωση των πολιτικών. Ακούν, επηρεάζονται, αποφασίζουν, υλοποιούν! Σκοπός, λοιπόν, είναι να καταφέρει να βρει κανείς έναν αξιόλογο μέντορα τον οποίο τόσο θα εμπιστεύεται όσο και θα συμβουλεύεται, προκειμένου να καταλήγει σε μία σωστή για εκείνον απόφαση.

Ο ρόλος του καθοδηγητή αποτελεί μεγάλη ευθύνη… Ευθύνη διότι κατευθύνει τη σκέψη ενός ανθρώπου ενώ, παράλληλα, οφείλει να  μπαίνει στη θέση του «καθοδηγούμενου», δηλαδή να ακούει, έτσι ώστε  να δίνει τη σωστή προσέγγιση στο ζητούμενο και κατ’ επέκταση στις ανάγκες του. Αντίστοιχα, το ίδιο δύσκολη μπορεί να χαρακτηρισθεί και η διερεύνηση ενός μέντορα. Ως τυχερός άνθρωπος, ομολογώ πως ο προσωπικός μου μέντορας με διευκολύνει λόγω της ροής σκέψης του. Ανοίγει δρόμους και εγώ καλούμαι να τους ανακαλύπτω στην πορεία.

Θα μπορούσε άραγε να συνδεθεί ο ρόλος των Συμβούλων Επικοινωνίας με αυτόν ενός Μέντορα? Ακούμε το ζητούμενο του πελάτη, τον κατευθύνουμε, υλοποιούμε έρευνες για να αντλήσουμε πληροφορίες αναγκών του κοινού στο οποίο απευθύνεται, σχεδιάζουμε καμπάνιες, τις υλοποιούμε, επηρεάζουμε και τέλος κερδίζουμε εμπιστοσύνη.

Πρόσφατα, λοιπόν, συνομιλώντας με ένα φίλο που διευθύνει μία αρκετά μεγάλη εταιρεία, για τα Ελληνικά δεδομένα, και στο πλαίσιο ανάπτυξης αυτής, αναφερθήκαμε στον έντονο προβληματισμό του, τόσο αναφορικά με την επιλογή ανάθεσης του λογαριασμού σε Διαφημιστική εταιρεία όσο και στην ανάθεση αντίστοιχα του λογαριασμού σε εταιρεία Δημοσίων Σχέσεων.

Κρίνω, λοιπόν, πως πρέπει οι εταιρείες να μπουν στη διαδικασία να βρουν «Μέντορα», κυρίως όταν πρόκειται για τα πρώτα τους βήματα στην Επικοινωνία.  Από τη σωστή επιλογή κρίνεται η επιτυχία διείσδυσης στην αγορά και η διαμόρφωση αντίληψης του κοινού. Όσο για την επίτευξη εμπιστοσύνης? Ανακοινώστε ένα απλό spec… οι top εταιρείες Επικοινωνίας και η εμπειρία των στελεχών που απασχολούν θα γίνουν αμέσως αντιληπτές. Από εκεί κι έπειτα το πλάνο των κύριων παικτών ξεκαθαρίζει και η επιλογή γίνεται αρκετά απλή.

October 26, 2011 / Hara Akrioti

Ευχάριστες ενέργειες ανάπτυξης επιπέδου ενημέρωσης απο τη Google

Αν και ποτέ δεν υπήρξα big fan των ΜΜΜ, όσο και να διευκολύνουν την καθημερινότητά μας, σήμερα χρησιμοποίησα το μετρό, προκειμένου να πάω σε μία συνάντηση στο κέντρο. Παρατήρησα, λοιπόν, πως στο βαγόνι πρωταγωνιστούσε το Google Transit, το οποίο να είμαι ειλικρινής δεν είχα ιδέα τι ήταν μέχρι που έφτασα στον προορισμό μου. Στο Σύνταγμα, λοιπόν, περίμενε τόσο εμένα όσο και υπόλοιπους επιβάτες μία ευχάριστη έκπληξη.

Μας περίμεναν, λοιπόν, εκεί Google Mascots οι οποίοι είχαν πολύ κέφι, μας έδιναν Google δώρα ,ενώ, παράλληλα, η προωθητική ομάδα ήταν αρκετά καλά ενημερωμένη απαντώντας όλες τις ερωτήσεις αναφορικά με τη νέα υπηρεσία Google Transit.

Αρκετά οργανωμένοι, λοιπόν, χρησιμοποιούσαν HTC tablets για να δείξουν στο κοινό, real time, τη χρήση της νέας υπηρεσίας. Επιπλέον, μας έδιναν υπέροχα μπαλόνια Google τα οποία έδωσα αργότερα στον πελάτη με τον οποίο είχα συνάντηση, αναφέροντας ένα παράδειγμα ανάδειξης μίας επιτυχημένης ενέργειας για το ευρύ κοινό η οποία αφενός ευχαριστεί όσους το παρακολουθούν και αφετέρου εκπαιδεύει, εν μέρει, τον τελικό χρήστη. Τόσο απλά…

Σε συνέχεια μίας σύντομης ενημέρωσης που είχα από έναν promoter έμαθα πως η εφαρμογή Google Transit, αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Αθηνών (ΟΑΣΑ) και ανακοινώθηκε στα Μέσα την περασμένη εβδομάδα. Στόχος η διευκόλυνση των πολιτών αφού παρέχει οδηγίες μετακίνησης. Η ενέργεια, παράλληλα,  υλοποιήθηκε και σε άλλα σημεία της πόλης, δηλαδή σε στάσεις  λεωφορείων, μετρό, ηλεκτρικού, τρόλεϊ, τραμ και προαστιακού.

Το λανσάρισμα της νέας υπηρεσίας έγινε και στην Ελλάδα με έναν ευχάριστο τρόπο που χαρακτηρίζει τη ταυτότητα της Google στο σύνολό της.

October 11, 2011 / Hara Akrioti

Απογοήτευση

Κάθομαι και σκέφτομαι τι θέμα να αναπτύξω… άλλωστε είναι τόσα πολλά αυτά που γεμίζουν την καθημερινότητά μας και ακόμα περισσότερα αυτά που θα μπορούσα να μπω στη διαδικασία να αναλύσω! Δεν προλαβαίνουμε τις εξελίξεις, δεν αντέχουμε, στο σύνολο, επιπλέον αλλαγές/ μεταρρυθμίσεις, η απογοήτευση είναι μεγάλη, οι συνεχείς ανακοινώσεις της Ελληνικής κυβέρνησης μας προσθέτουν ένα επιπλέον άγχος, ενώ  οι περισσότεροι αισθανόμαστε πως δεν έχουμε άλλη υπομονή!

Δεν έχουμε υπομονή να βλέπουμε άλλο τα σκουπίδια στους δρόμους, να δουλεύουμε από το πρωί έως το βράδυ, να  αναγκαζόμαστε να επενδύουμε σε συγκεκριμένους τομείς της ζωής μας απλά επειδή δεν έχουμε επιλογή, να χρειαζόμαστε 2 ώρες να διανύσουμε μία απόσταση 20 λεπτών λόγω κινητοποιήσεων σε κεντρικά σημεία της Αθήνας, να περιμένουμε στην ουρά του βενζινάδικου 40 λεπτά με την αμφιβολία «θα έχει βενζίνη να βάλω?» και άλλα πολλά που θα γέμιζαν τρεις σελίδες!

Η Ελλάδα, πλέον, αποτελεί μία χώρα θυμού και αγανάκτησης!

Χτες, λοιπόν, στο γραφείο είχα μία συζήτηση με συναδέλφους! Αναφερόμασταν στις ψυχολογικές διακυμάνσεις ενός ανθρώπου, πώς αντιδρά κανείς στις απαιτήσεις, ποια είναι τα στάδια αντιμετώπισης.

Έτσι, βάσει των σημερινών συνθηκών, οι Έλληνες είμαστε ακόμα στο 1ο επίπεδο… είναι ο θυμός! Έχω την αίσθηση πως η αγανάκτηση βρίσκεται στο 2ο ενώ στο 3ο είναι η φτώχεια και στο 4ο η απελπισία.  Δεν θέλω να φανταστώ τι σημαίνει 5ο, 6ο ή 7ο!

Αν περάσουμε στο τι συμβαίνει στον χώρο της επικοινωνίας, θα δούμε κλείσιμο εταιρειών, απόλυση στελεχών, μείωση budget πελατών και υποτίμηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε. Δεν μαντεύω τι μπορεί να ακολουθήσει, ποια θα είναι η εξέλιξη… σίγουρα οι εμπειρίες μας δεν θα μπορούν να ανταγωνιστούν αυτές των στελεχών επικοινωνίας, στο εξωτερικό. Και η κλασική ερώτηση… Αν πάμε σε μία άλλη χώρα?

Θα με έβρισκε κανείς αρκετά ανοιχτή σε αλλαγές και σίγουρα αν ζητούσε φίλος τη γνώμη μου θα τον συμβούλευα να φύγει. Γιατί? Διότι, μία άλλη χώρα προσφέρει σε κάποιον εμπειρίες, όχι μόνο επαγγελματικές αλλά εμπειρίες ζωής. Τόσο η διαφορετική κουλτούρα όσο και οι διαφορετικές παραστάσεις ή η συναναστροφή με οποιαδήποτε άλλη εθνικότητα δίνουν ένα άλλο χρώμα στην καθημερινότητα.

Ωστόσο, πώς «πουλά» κανείς τον εαυτό του σε μία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα ή ενδεχομένως ήπειρο, όταν δεν γνωρίζει την αγορά και είναι σε ένα χώρο που η συγκεκριμένη γνώση είναι το άλφα και το ωμέγα?

Μάλλον, θα έπρεπε να σταθεί σε σημεία στρατηγικής σκέψης, να κάνει μία καλή έρευνα στοχεύοντας στην αντίληψη των συνθηκών στη χώρα που τον ενδιαφέρει καθώς και να εστιάσει στην κατανόηση της κουλτούρας της επιχείρησης  στην οποία ενδιαφέρεται να απασχοληθεί.

Υπάρχουν, παράλληλα, τόσα που θα κρατούσαν έναν Έλληνα στην Ελλάδα. Υποκειμενική, λοιπόν, η απόφαση των στελεχών. Εμείς απλά οφείλουμε να ευχηθούμε καλή τύχη σε όλους τους φίλους και συναδέλφους οι οποίοι αποφασίζουν /αποφάσισαν να φύγουν.

October 7, 2011 / Hara Akrioti

Ο Συνδετικός Κρίκος!

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό πόσο εύκολα ξεκινά να διαβάζει κανείς ένα θέμα και τελικά τον απορροφά ένα άλλο, αφιερώνοντας ώρες, ενδεχομένως, για να το κατανοήσει. Έτσι, λοιπόν κι εγώ σήμερα…

Με αφορμή το Ευρωπαϊκό Συνέδριο Δημοσίων Σχέσεων 2011 (European PR Congress 2011) που πραγματοποιήθηκε στην Ουκρανία, ξεκίνησα να διαβάζω την ομιλία τoυ Philip Sheldrake αλλά τελικά κατέληξα να διαβάζω σχετικά με μοντέλα μετρήσεων επιχειρηματικών αποτελεσμάτων. Ο συνδετικός κρίκος? Η “scorecard επιρροής” του Sheldrake η οποία βασίζεται πάνω στο μοντέλο του Norton & Kaplan τη γνωστή, αλλά όχι κατανοητή σε όλους, “Balanced Scorecard”.

Συνοπτικά, ο προσανατολισμός της παρουσίασης αφορούσε τον ρόλο των Δημοσίων Σχέσεων στην Ψηφιακή Εποχή (The Role of PR in the Digital Age).

Ο Philip Sheldrake αναφέρθηκε, λοιπόν, χαρακτηριστικά στα βήματα που οφείλουν να ακολουθήσουν τα PR agencies. Προτείνει, έτσι, την αλλαγή αντίληψης των στελεχών στην απόκτηση νέων επιδεξιοτήτων, digital επιδεξιοτήτων. Πιο συγκεκριμένα, παρατηρεί πως οι συμβουλευτικές εταιρείες επικοινωνίας δεν είναι απαραίτητο να δημιουργούν νέα ομάδα ή τμήμα “digital υπηρεσιών” αλλά να αξιοποιούν τους υπάρχοντες PR practitioners, αφού το περιβάλλον των Δημοσίων Σχέσεων και της επικοινωνίας, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, μεταβάλλεται ραγδαία. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει (τουλάχιστον για τα δεδομένα της Αγγλίας) τα Media Relations έχουν πεθάνει!

Παράλληλα, μέσα στην παρουσίασή του περιγράφει τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει μία επιχείρηση, προκειμένου να επενδύσει σε digital πλατφόρμες. Χρειάζεται η αναπροσαρμογή της επιχειρηματικής στρατηγικής, ένα απλό μοντέλο/ σκελετός για να καθοδηγήσει τους στόχους επικοινωνίας. Ενέργειες άσκησης επιρροής οι οποίες θα απευθύνονται στα Κοινωνικά Δίκτυα, με απλά λόγια ανάπτυξη στρατηγικής διείσδυσης στα Social Media.

Έτσι, αγγίζει το μοντέλο, “The Six Influence Flows”, το οποίο επί της ουσίας συντονίζει της ενέργειες αυτές ανά target group.

Στη συνέχεια, χτίζει τη λεγόμενη “scorecard” η οποία μετρά την αποτελεσματικότητά τους. Αυτή η «κάρτα ελέγχου» παρακολουθεί την πορεία/ επιτυχία προσέγγισης των stakeholders (π.χ. πελάτες, δημοσιογράφοι, καταναλωτές, κτλ.), ενώ δίνει τη δυνατότητα παρακολούθησης εσωτερικών (της επιχείρησης) προβληματικών καταστάσεων που μπορούν να βελτιωθούν, καθοδηγεί την εταιρεία στην καινοτομία, τη διαφοροποίηση καθώς και τη μάθηση!

Τι καθιστά, ωστόσο, μία επιχείρηση κοινωνική?

Αν ακολουθήσουμε τις συμβουλές του Sheldrak, οι Σύμβουλοι Επικοινωνίας πρέπει, αφενός, να διδάξουν τους πελάτες τους πως τα traditional media έχουν πεθάνει και αφετέρου να τους κατευθύνουν στη ψηφιακή επικοινωνία. Να γίνουν σε συστηματικό επίπεδο εταιρείες που εκμεταλλεύονται τις νέες τεχνολογίες, θέτοντας σαν γνώμονα τη διαχείριση επιδόσεων μέσω του μοντέλου των Norton & Kaplan που το παρομοιάζουν με καμπίνα πιλότου που δίνει στους managers  μία γενική και πολυσύνθετη πληροφόρηση.

July 21, 2011 / Hara Akrioti

We live in a Digital World!!!

Συχνά βρίσκω τον εαυτό μου εθισμένο με το twitter!

Τείνω να μοιράζομαι ότι σκέφτομαι συγκεκριμένες στιγμές, είτε αναφορικά με επαγγελματικά θέματα είτε προσωπικά! Μόλις το συνειδητοποιώ, επιθυμώντας έντονα να το ελέγξω κρύβω το κινητό, το κλείνω, βγαίνω έξω με φίλους όπου και πάλι παρασύρομαι να γράψω κάτι. Να μοιραστώ μία εμπειρία, μία χαζομάρα που μπορεί να έκανα, ένα ενδιαφέρον άρθρο που διάβασα, κοκ. Ναι, σίγουρα δεν είμαι η μόνη εκεί έξω με αυτά τα «συμπτώματα». Αδιαμφισβήτητα, υπάρχουν άλλοι σχετικά πιο «άρρωστοι»! Το σίγουρο είναι 1: Οι «followers» σου, οι «φίλοι» σου ή όσους έχεις τέλος πάντων «κυκλώσει» διαβάζουν αυτά που γράφεις και με τον δικό σου μοναδικό τρόπο επηρεάζεις την κρίση τους ή εκείνοι αντίστοιχα τη δική σου! Σίγουρα τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν μέσο επικοινωνίας!

Έτσι οι εταιρείες Δημοσίων Σχέσεων, αναγνωρίζοντας αυτή την οικειότητα του ευρύ κοινού στις online πλατφόρμες, προτείνουν στους πελάτες τους στρατηγικά πλάνα  που στηρίζονται σε digital εργαλεία. Παράλληλα, τα PR agencies σταδιακά επενδύουν σε στελέχη με γνώσεις και εμπειρία, τα οποία έχουν τη δυνατότητα όχι απλά να προτείνουν αλλά να συμβουλεύσουν και να κατευθύνουν τους πελάτες ώστε να χτίσουν τη δική τους online κοινότητα. Πρόσφατα μάθαμε για τη Bakers Digital Communication η οποία την ημέρα του λανσαρίσματός της φιλοξένησε την Arianna Huffington-guru των social media-, η οποία έδωσε χρήσιμες συμβουλές στους παρευρισκομένους.

Πριν περίπου 2 μήνες, λοιπόν, είδα στο facebook την πρωτοβουλία του Public  που στοχεύει να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τους φίλους του βιβλίου. Η κοινότητα έχει ξεπεράσει τα 6.000 μέλη και συνεχίζει να υποδέχεται λάτρεις και μη του βιβλίου.

Την εφαρμογή την επιμελήθηκε η Bakers Digital Communication – θυγατρική εταιρεία της V+O Communication – αξιοποιώντας την αμεσότητα που επιτρέπουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι, δημιούργησε ένα δυναμικό σημείο συνάντησης για συγγραφείς και αναγνώστες όπου μοιράζονται,  συζητούν και  ενημερώνονται για όλες τις εξελίξεις στο χώρο του βιβλίου.  Συγγραφείς όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, ο Κώστας Ακρίβος, ο Αλέξης Σταμάτης και υποστηρικτές όπως ο Κωνσταντίνος Τζούμας και η Άλκη Ζέη συμμετέχουν ενεργά στην προσπάθεια και παρέχουν αποκλειστικό περιεχόμενο για τα μέλη του Public Book Face.

H καινοτομία της σελίδας έγκειται στις διευρυμένες εφαρμογές που μπορεί κανείς να βρει σε σχέση με μία συνηθισμένη σελίδα Facebook. Πιο συγκεκριμένα, μέσα από το Public Book Face οι φίλοι του βιβλίου έχουν τη δυνατότητα να περιηγηθούν στην «Βιβλιοθήκη», όπου περιέχονται πάνω από 150.000 τίτλοι βιβλίων και να φτιάξουν το δικό τους ψηφιακό «Ράφι», το οποίο τους δίνεται η δυνατότητα να διαμορφώσουν, όπως επιθυμούν.

Εντυπωσιακό!

Σίγουρα αδημονούμε και για άλλες αντίστοιχες δημιουργικές προτάσεις που τα στελέχη των PR Digital agencies θα προτείνουν σε επιχειρήσεις να εφαρμόσουν, αφού τα κοινωνικά δίκτυα δίνουν τη δυνατότητα σε εταιρείες να αναδείξουν τον τομέα δραστηριοποίησης τους, να φέρουν πιο κοντά το κοινό τους, να συγκεντρώσουν δεδομένα και παράλληλα να δημιουργήσουν WOM, το οποίο δεν έχουν απλά παρά να το εκμεταλλευτούν!!!

Αμφιβολία, ωστόσο, παραμένει αν μπορεί ένα ολόκληρο μάρκετινγκ πλάνο να στηριχθεί στις συγκεκριμένες εφαρμογές ή αν τελικά αφορούν αποκλειστικά το brand awareness και consideration. To demand generation πως το επιδιώκει, λοιπόν, μία επιχείρηση προκειμένου να έχει Return On Investment (ROI)?

Υποστηρίζω έντονα, σίγουρα τα new media σε σύγκριση με τα παραδοσιακά, και  θα πρέπει να δημιουργείται ομάδα διαχείρισης της online κοινότητας επιχειρήσεων και σαφώς ο σχεδιασμός πλάνων digital crisis management. Ωστόσο, έχω την αίσθηση πως πρέπει να υποστηρίζονται από επιπλέον μάρκετινγκ ενέργειες.

July 1, 2011 / Hara Akrioti

Ένα Μεγάλο Γιατί και Ένα Μεγάλο Πώς!

Η εποχή που διανύουμε βρίσκει τους περισσότερους νέους αγχωμένους, εκνευρισμένους, σκεπτικούς, με τάσεις απομόνωσης, ενώ πολλοί απο αυτούς, ενδεχομένως, αγνοούν ή έστω δεν υποψιάζονται τι μπορεί να ακολουθήσει σε αυτή τη χώρα. Το έρωτημα των «υποψιασμένων» είναι ένα γιατί! Και στη συνέχεια ακολουθούν οι ανησυχίες… Τι να κάνω? Πώς θα προχωρήσω! Αν παραμείνω στην Ελλάδα θα συνεχίζω να εργάζομαι σαν τρελός χωρίς να έχω, έστω, τη δυνατότητα αποταμίευσης ή ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής-προσωπικής ζωής? Παράλληλα, τα παιδιά που πρόκειται τώρα να σπουδάσουν αναρωτιούνται… τι να σπουδάσουν για να καταφέρουν αργότερα να απορροφηθούν, αλλά, πλέον, η αμφιβολία και φοβία μη εύρεσης εργασίας μετά την αποφοίτησή τους, παρά τον τίτλο των σπουδών τους, είναι έντονη.

Με αφορμή τις μεταρρυθμίσεις στην Αγγλία και, πιο συγκεκριμένα, τις σταδιακές αλλαγές στο περιβάλλον των Δημοσίων Σχέσεων, ο  Richard Bailey – απο τους αγαπημένους μου καθηγητές στο Leeds Metropolitan University – προτείνει στο blog του, PR Studies, συμβουλές σε νέους που επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτό το χώρο, αλλά, των οποίων το budget δεν υποστηρίζει τα σημερινά δίδακτρα του Πανεπιστημίου.

Προτείνει, λοιπόν, στο άρθρο του λύσεις. Πως, δηλαδή, να βρει κανείς δουλειά στις Δημόσιες Σχέσεις χωρίς Πανεπιστημιακό τίτλο. Έτσι, κατηγοριοποιεί στοιχεία της προσωπικότητας και καλεί τους νέους να ακολουθήσουν αυτό το μοντέλο, χτίζοντας και επενδύοντας σε συγκεκριμένα κομμάτια παζλ, προκειμένου να τα καταφέρουν.

Εδώ, διακρίνουμε, παράλληλα, και τις τόσο έντονες προυποθέσεις πρόσληψης που διαφοροποιούν χαρακτηριστικά τον συγκεκριμένο χώρο σε Ελλάδα και Αγγλία.

Ας περάσουμε όμως στις «συμβουλές» του Richard Bailey.

21 πράγματα, λοιπόν, που πρέπει κανείς να κάνει/καταφέρει έως την ηλικία των 21! Εγώ θα αναφέρω αυτά που κρίνω, προσωπικά, πιο λογικά να κάνει κανείς, τα οποία θα συμβάλουν στην πιο εύκολη εύρεση εργασίας τόσο για όσους αποφασίσουν να μείνουν στην Ελλάδα, όσο και για όσους πάρουν την απόφαση να φύγουν… Σε καμία περίπτωση, ωστόσο, δεν προτείνω στους εν δυνάμει Έλληνες σπουδαστές να μην μπουν στο Πανεπιστήμιο! Μην ξεχνάμε πως είναι αφενός δημόσια η εκπαίδευση στην Ελλάδα και αφετέρου οι Πανεπιστημιακές σπουδές, σε συνδυασμό με αυτά που προτείνει ο Richard Bailey, θα τους κάνει πιο ανταγωνιστικούς στη διαδικασία εύρεσης εργασίας.

Αναφέρει τις λέξεις «εθελοντισμό», «ανεξατησία», βασικές προυποθέσεις, όπως «να έχει ζήσει κανείς στο εξωτερικό», «να έχει μάθει να ζει με το δικό του budget», «να έχει δημοσιευτεί έστω ένα άρθρο του σε εφημερίδα», «να έχει το προσωπικό του blog ή website», «να είναι σε θέση να συζητήσει και να γνωρίζει τους τίτλους των σημερινών φύλλων», «να θέλει να ανακαλύψει διαφορετικές κουλτούρες και θρησκείες», «να έχει συγκεντρώσει ένα χρηματικό ποσό για ένα καλό σκοπό», ή «να έχει μαγειρέψει γεύμα για 6 άτομα», κ.α.

Γιατί όμως όλα αυτά? Γιατί ο εν δυνάμει εργοδότης θα αναγνωρίσει έναν άνθρωπο ικανό να διαχειριστεί καταστάσεις, ανοιχτόμυαλο, με επικοινωνιακά προσόντα… έναν άθρωπο που προσπαθεί να συμβάλει με ενεργό τρόπο στην κοινωνία, κάτι που τον καθιστά self-motivated και αυτοδημιούργητο. Αυτός θα ήταν που θα μπορούσε να σταθεί και να παλέψει για το καλύτερο αποτέλεσμα σε μία δουλειά… και αν το πτυχίο του δεν ήταν του Harvard, δεν πειράζει…προσωπικά, θα με εντυπωσίαζε!

May 3, 2011 / Hara Akrioti

Το πλήρωμα της NASA απαντά στις ερωτήσεις σας ζωντανά … απο το διάστημα!!!

Αν κι έχει περάσει ένα σημαντικό διάστημα απο τη δημοσίευση του τελευταίου άρθρου σε αυτό το blog, ωστόσο, δεν θα μπορούσα να μην επιστρέψω με ένα θέμα για την – γνωστή σε όλους τους επικοινωνιολόγους – τάση/ στροφή στα social media. Τόσο, λοιπόν, η διείσδυση της NASA στα social media  όσο η προεκλογική καμπάνια του Obama ή η ανακοίνωση της Procter & Gamble σχετικά με την απόφαση επένδυσης στα Κοινωνικά Δίκτυα  δεν θα με άφηναν αδιάφορη… όσο περιορισμένος κι αν είναι ο χρόνος που έχω.

Πρώτος ο Πρόεδρος της Αμερικής Μπαρακ Ομπάμα, το 2008, προκειμένου να πλησιάσει το νεανικό κοινό, αποφάσισε να επενδύσει στις online πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, απαντώντας, παράλληλα, ζωντανά σε ερωτήσεις του ευρύ κοινού. Έτσι, και πριν 3 – περίπου – εβδομάδες ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις εκλογές του 2012 με την απλή αποστολή ενός e-mail σε 13 εκατομμύρια χρήστες του Ίντερνετ αναφέροντας χαρακτηριστικά «Δεν πιστεύουμε στις ακριβές προεκλογικές εκστρατείες με διαφημίσεις στη τηλεόραση». Παράλληλα, αυτή η τάση οδηγεί τόσο τους ρεπουμπλικανούς, όσο και την αντιπολίτευση – σταδιακά – να ακουθήσουν την ίδια πορεία. Έτσι και η NASA, ακολουθώντας το ίδιο κανάλι επικοινωνίας, στο πλαίσιο λανσαρίσματος αποστολής στο διάστημα (5 Μαίου 2011) παραχωρεί «ζωντανή συνέντευξη», μέσω του YouTube, με ερωτήσεις του ευρύ κοινού προς το πλήρωμα οι οποίες θα γίνονται είτε μέσω tweets #utalk2nasa, είτε με την αποστολή video ερώτησης στο YouTube. Πιο συγκεκριμένα, τα μέλη του σκάφους καλούνται τη Δευτέρα 8 Μαίου να απαντήσουν απο το διάστημα, ενώ θα ταξιδεύουν με 17,500 μίλια την ώρα!!! Δεν ακούγεται τρομερά εντυπωσιακό?

Παράλληλα, η P&G, σε πρόσφατη αναφορά περιγράφει την εν δυνάμει επένδυση που θα κάνει στα digital media, αφού αποδείχθηκε πως η δημιουργία WOM έφερε υψηλότερες πωλήσεις στα 5 απο τα 6 κύρια τμήματα δραστηριοποίησης. Όπως δήλωσε ο Robert McDonald, P&G CEO, η διαφημιστική δαπάνη της P&G άγγιζε, έως σήμερα, το 10% των συνολικών πωλήσεων, κάτι το όποιο θα εξακολουθήσει να συμβαίνει, επενδύοντας σε άλλες μορφές media και χτίζοντας την online κοινότητα της.

%d bloggers like this: